← Laboratorium Technika · Silniki cieplne

Silnik czterosuwowy — jak to działa

Cztery ruchy tłoka, dwa obroty wału i jedna iskra. Zatrzymaj czas, obróć wał palcem i zobacz, jak z kropli paliwa rodzi się ruch, który od prawie 150 lat napędza samochody, motocykle i kosiarki.

BENZYNOWY · ε = 10,0
24 obr/min Zwolnione tempo
Świeża mieszanka Sprężony ładunek Spalanie Spaliny Przeciągnij wał korbowy, by obracać silnik ręcznie

Vs = 443 cm³ · Vc = 49 cm³

Mniej otwarta = mniej mieszanki = mniejsza moc

Sprawność teoretyczna 60,2 % η = 1 − 1/ε^(κ−1)

Skróty: Spacja start/pauza · ←→ ±15° (Shift ±1°) · +− prędkość · L etykiety · D Diesel/Otto · G gazy · O obrys

Wykres p–V: praca zamknięta w pętli

Każdy punkt wykresu to stan gazu w cylindrze: objętość V i ciśnienie p. W ciągu jednego cyklu (dwóch obrotów wału) punkt obiega zamkniętą pętlę — a pole wewnątrz niej to praca, którą gaz oddał tłokowi.

Wykres p–V (ciśnienie–objętość)
Ciśnienie w funkcji kąta wału p(θ)θ = 0°

Pole pętli = praca

Gdy gaz się rozpręża przy wysokim ciśnieniu, pcha tłok mocniej, niż tłok musiał go wcześniej ściskać. Różnica to zysk — zacieniowane pole pętli:

W = ∮ p dV
Praca w jednym cyklu
— J
Średnie ciśnienie indykowane
— bar
Moc przy —
— kW
Szczyt ciśnienia
— bar

Dlaczego ε ma znaczenie

Sprawność idealnego cyklu Otta zależy tylko od stopnia sprężania ε = (Vs + Vc) / Vc i wykładnika adiabaty κ ≈ 1,4:

η = 1 − 1 / ε^(κ−1)

W dieslu ciepło dopływa przy stałym ciśnieniu, więc dochodzi stopień obciążenia φ = V3/Vc:

η = 1 − (φ^κ − 1) / (κ·(φ − 1)·ε^(κ−1))

Benzyny nie da się sprężać bez końca — przy zbyt wysokim ε zapala się sama, zanim przeskoczy iskra (tzw. spalanie stukowe). Diesel wykorzystuje właśnie samozapłon, więc może mieć ε = 14–22.

Teoria a rzeczywistość

Linia przerywana to cykl idealny z podręcznika: sprężanie i rozprężanie bez strat, spalanie w mgnieniu oka.

Linia ciągła to przybliżony przebieg w silniku: zapłon przed GMP, spalanie trwające kilkadziesiąt stopni, zawory otwierające się z wyprzedzeniem.

Mała dolna pętla to praca pompowania — strata na przetłaczanie gazów. Przymknij przepustnicę i włącz skalę logarytmiczną, by ją zobaczyć. Prawdziwe silniki osiągają ok. 30–45 % sprawności.

Silnik rzędowy 4-cylindrowy

Cztery takie cylindry na wspólnym wale korbowym. Wykorbienia cylindrów 1 i 4 są ustawione tak samo, a 2 i 3 — przesunięte o 180°. Cylinder 1 porusza się dokładnie tak jak silnik powyżej.

Kolejność zapłonu

1– 3– 4– 2

W silniku jednocylindrowym tylko jeden suw na cztery daje napęd — przez resztę czasu wał kręci się siłą rozpędu koła zamachowego, a silnik trzęsie się i szarpie.

W czterech cylindrach suwy pracy następują co 180°, więc zawsze któryś tłok pcha wał. Impulsy są cztery razy częstsze i mniejsze względem średniej — silnik pracuje płynniej, a koło zamachowe może być lżejsze.

Suwy pracy na 2 obroty
1 → 4
Kąt bez suwu pracy
540° → 0°
Średni moment
—
Pojemność
443 → 1 773 cm³

Czy wiesz, że…?

  • Przy 6 000 obr/min tłok zatrzymuje się i zawraca 200 razy na sekundę, a każdy zawór otwiera się 50 razy na sekundę. Średnia prędkość tłoka w tym silniku wynosi wtedy 16 m/s — prawie 58 km/h.
  • Zasadę czterech suwów opisał Francuz Alphonse Beau de Rochas już w 1862 r. — 14 lat przed silnikiem Otta. Gdy to wyszło na jaw, w 1886 r. unieważniono kluczowy patent Otta.
  • Na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 r. silnik Diesla pracował na oleju arachidowym. Sam Diesel uważał, że paliwa roślinne mogą kiedyś stać się tak ważne jak ropa.

Wyzwanie

  1. Iskra w punkt

    Zatrzymaj silnik dokładnie w chwili zapłonu — ok. 12° przed GMP, z dokładnością ±3°. W dieslu liczy się początek wtrysku (10° przed GMP). Pomoże Shift+←/→.

    Jeszcze nie zaliczone

  2. Zakładka zaworów

    Znajdź i zatrzymaj moment, w którym oba zawory są otwarte jednocześnie. Podpowiedź: szukaj na tarczy cyklu, gdzie nakładają się niebieski i brązowy łuk.

    Jeszcze nie zaliczone

  3. Dwa obroty, jeden cykl

    Przeciągnij wał korbowy ręcznie o pełne dwa obroty (720°). Ile obrotów wykona w tym czasie wałek rozrządu?

    Obrócono: 0° z 720°

Zaliczone: 0 z 3

Z historii

1876

Nikolaus August Otto

Były komiwojażer i samouk buduje w zakładach Deutz pod Kolonią pierwszy praktyczny silnik czterosuwowy ze sprężaniem mieszanki. Pracowali tam wtedy także Gottlieb Daimler i Wilhelm Maybach — późniejsi twórcy samochodów. Dlatego cykl ssanie–sprężanie–praca–wydech nazywamy cyklem Otta.

1893

Rudolf Diesel

Diesel otrzymuje patent na silnik z zapłonem samoczynnym i buduje w Augsburgu pierwszy prototyp. Nie potrzebuje iskry: powietrze sprężone kilkanaście razy jest tak gorące, że wtryśnięte paliwo zapala się samo. W 1897 r. jego silnik osiąga sprawność ok. 26 % — o wiele więcej niż ówczesne maszyny parowe.