Jak to działa
Liczba zespolona to para liczb rzeczywistych, zapisywana jako z = a + bi: część rzeczywista Re z = a i część urojona Im z = b. Na płaszczyźnie to punkt (a, b) albo strzałka od zera. Jedyna nowa reguła: i² = −1.
Moduł, argument, sprzężenie
Trzy postacie tej samej liczby
Mnożenie to obrót i skalowanie
Wzór de Moivre’a i pierwiastki
Wzór Eulera
Funkcje zespolone
Funkcja f(z) zamienia płaszczyznę w płaszczyznę — potrzebowalibyśmy czterech wymiarów, by narysować jej wykres. Dlatego oszukujemy: barwa mówi o argumencie wyniku, wysokość (albo jasność pierścieni) o module. Zera to doły, bieguny to wieże. Wokół zera stopnia k barwy obiegają koło k razy.
Uproszczenia: wysokości w krajobrazie są ściśnięte (wieże biegunów obcinamy łagodnie), kolorowanie liczone jest w skończonej rozdzielczości, a obwód RLC to model idealny.